Zapominam na chwil\u0119 o moich codziennych sprawach \u2013 tych z\u0142ych, tych dobrych, i tych bez znaczenia. Teraz nic dla mnie nie istnieje opr\u00f3cz tego co mam przed sob\u0105. Mo\u017ce to chwila nic nie robienia, a mo\u017ce tylko chwila zapomnienia. Jestem tu i teraz, ani w przesz\u0142o\u015bci, ani w przysz\u0142o\u015bci. Tylko tu i tylko teraz.\u00a0<\/p>\n
Nalewam wod\u0119 do czajnika, patrz\u0119 jak p\u0142ynie perlistym strumieniem z kranu. Stawiam czajnik na kuchence i czekam a\u017c woda b\u0119dzie ciep\u0142a, nie gor\u0105ca, ale tylko ciep\u0142a. W mi\u0119dzyczasie sypi\u0119 herbat\u0119 do ma\u0142ego czajniczka. Jedna \u0142y\u017ceczka, czasem dwie. Czasem jest to herbata zielona, pachn\u0105ca dalekim wschodem, a czasem czarna pachn\u0105ca moim dzieci\u0144stwem. Zalewam herbat\u0119 ciep\u0142\u0105 wod\u0105, p\u0142ucz\u0119 j\u0105 delikatnie i odlewam osad. Teraz gotuj\u0119 reszt\u0119 wody. Czekam cierpliwie a\u017c us\u0142ysz\u0119 szum p\u0119cherzyk\u00f3w powietrza uciekaj\u0105cych do g\u00f3ry. Woda nie mo\u017ce si\u0119 zagotowa\u0107. Nalewam wod\u0119 do czajniczka z herbat\u0105. Zamykam i czekam \u2013 p\u00f3\u0142 minuty, czasem troch\u0119 d\u0142u\u017cej. Wszystko zale\u017cy od mojego nastroju, od dnia, i pewnie od paru innych rzeczy. Przelewam, gor\u0105cy, \u017c\u00f3\u0142ty p\u0142yn do kubka. Czasem jest on ciemniejszy \u2013 oolong, czasem zupe\u0142nie czarny \u2013 czarna turecka. Bior\u0119 kubek w r\u0119ce i siadam na jednym z moich ulubionych miejsc \u2013 latem na stopniach tarasu, zim\u0105 na fotelu w pokoju, rzadziej po prostu na pod\u0142odze. Gor\u0105cy p\u0142yn paruje, zapach dociera do mnie i wype\u0142nia m\u00f3j nos. Teraz nic nie ma znaczenia \u2013 jestem ja i moja herbata. Pij\u0119 wolno, \u0142yk po \u0142yku. Czasem moje my\u015bli uciekaj\u0105 gdzie\u015b w \u015bwiat. Zawracam je z powrotem. Teraz nie czas na my\u015blenie, teraz jest czas na zapomnienie o wszystkim. Wok\u00f3\u0142 mnie \u015bwiat obraca si\u0119 swoim codziennym trybem \u2013 ksi\u0119\u017cyc albo s\u0142o\u0144ce w\u0119druj\u0105 po niebie, wiatr szumi w ga\u0142\u0119ziach drzew, ptaki \u015bpiewaj\u0105 na drzewach, \u017caby skrzecz\u0105 w stawie, gdzie\u015b leci samolot. Widz\u0119 i s\u0142ysz\u0119 to wszystko, ale tak naprawd\u0119 jestem tylko ja i moja herbata. Nic wi\u0119cej teraz si\u0119 nie liczy. Oddycham spokojnie, g\u0142\u0119boko, czuj\u0105c jak powietrze wype\u0142nia moje p\u0142uca, jak zapach herbaty wnika g\u0142\u0119boko do mojej \u015bwiadomo\u015bci.<\/p>\n
Jestem tu i teraz, ani w przesz\u0142o\u015bci, ani w przysz\u0142o\u015bci. Tylko tu i tylko teraz. Niech tak zostanie jeszcze przez chwil\u0119.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Zapominam na chwil\u0119 o moich codziennych sprawach \u2013 tych z\u0142ych, tych dobrych, i tych bez znaczenia. Teraz nic dla mnie …<\/p>\n