Zimowe buty, zimowa kurtka, czapka i ciep\u0142e r\u0119kawiczki. Wychodzimy z domu \u2013 ja i m\u00f3j pies. Tak naprawd\u0119 nie wiem czy jest to rzeczywi\u015bcie m\u00f3j pies? Przez ca\u0142e jego pi\u0119tnastoletnie jego \u017cycie bywa\u0142em w domu bardzo rzadko. Nie zd\u0105\u017cyli\u015bmy si\u0119 wi\u0119c do siebie przyzwyczai\u0107 i teraz nie zawsze umiemy si\u0119 zrozumie\u0107. Ja nie zawsze rozumiem co on chce, a on nie zawsze rozumie co ja chc\u0119. Wychodzimy razem w grudniowy dzie\u0144 na wsp\u00f3lny spacer. Jest paskudnie zimno, ciemno, ponuro, zimny wschodni wiatr\u00a0 dmucha w twarz. Idziemy szybkim krokiem przez wiosk\u0119 obszczekiwani przez stada ps\u00f3w w nowobogackich willach. Dawniej mo\u017cna by\u0142o przej\u015b\u0107 do lasu przez pola, ale potem pojawi\u0142y si\u0119 p\u0142oty \u2013 symbol cywilizacji. Teraz trzeba i\u015b\u0107 dooko\u0142a przez wiosk\u0119 nara\u017caj\u0105c si\u0119 na psi jazgot. Kiedy ju\u017c mijamy ostatni z psich dom\u00f3w zaczyna si\u0119 czekaj\u0105ca\u00a0 na nas droga. Nasza droga.
\n<\/p>\n
Na pocz\u0105tku witaj\u0105 nas trzy spr\u00f3chnia\u0142e wierzby. Jak stare czarownice szczerz\u0105 swoje bezz\u0119bne paszcze spr\u00f3chnia\u0142ych pni. Ich d\u0142ugie ramiona zgubi\u0142y li\u015bcie i teraz wiatr gwi\u017cd\u017ce w spl\u0105tanych ga\u0142\u0119ziach. Latem wygl\u0105daj\u0105 jeszcze zupe\u0142nie nie\u017ale, jesieni\u0105 i wiosn\u0105 r\u00f3wnie\u017c. Zim\u0105 znacznie gorzej, szczeg\u00f3lnie wtedy gdy nie ma jeszcze \u015bniegu, a kupy \u015bmieci wyrzucone do lasu z nowobogackich willi podkre\u015blaj\u0105 brzydot\u0119 tego krajobrazu.<\/p>\n
Zaczyna si\u0119 las i nasza droga wije si\u0119 pomi\u0119dzy drzewami. Zwalone pnie, dziury i kamienie ci\u0105gle przypominaj\u0105 pozostawion\u0105 za nami cywilizacj\u0119, ale im dalej w las tym mniej tego paskudztwa. Idziemy szybko \u2013 ja i on. Jeste\u015bmy tylko my dwaj i droga, a w\u0142a\u015bciwie dwie drogi \u2013 moja i jego. Dla ka\u017cdego z nas jest to inna droga. Ja przechodz\u0119 przez zwalony pie\u0144 bez problemu. On gramoli si\u0119 niezdarnie lub obchodzi pie\u0144 dooko\u0142a. Ja przechodz\u0119 jednym krokiem niewielki r\u00f3w w poprzek drogi. On ostro\u017cnie schodzi w d\u00f3\u0142 i potem wolno idzie w g\u00f3r\u0119. Ka\u017cdy z nas ma inne odczucia i inne trudno\u015bci.<\/p>\n
Idziemy szybko, bardzo szybko. Wysokie usch\u0142e trawy przy drodze odgradzaj\u0105 nas od reszty \u015bwiata. Na chwil\u0119 zapominamy o cywilizacji. To nic, \u017ce dochodz\u0105 nas odg\u0142osy z szosy \u2013 samochody, karetka pogotowia, kto\u015b na jazgocz\u0105cym motorze. To wszystko jest daleko, coraz mniej zwracamy na to uwag\u0119. Jeste\u015bmy tylko my i droga. Nasza droga. Moje tup, tup, tup i jego szybsze tup-tup-tup. Spad\u0142e li\u015bcie szeleszcz\u0105 pod nogami i zmuszaj\u0105 nas aby\u015bmy skupili nasz\u0105 uwag\u0119 na drodze i tylko na drodze. Droga nas poch\u0142ania, wch\u0142ania nasze my\u015bli \u2013 jeste\u015bmy tylko my i ona. Nie ma ca\u0142ej reszty \u015bwiata, jest tylko droga, tu i teraz. Moje my\u015bli skupiaj\u0105 si\u0119 na drodze i jej subtelno\u015bciach. Zapominam o wszystkim co zosta\u0142o za nami. Jego my\u015bli \u2013 czy ja wiem o czym on teraz my\u015bli? Mo\u017ce o tym aby jak najpr\u0119dzej wr\u00f3ci\u0107 do domu i skuli\u0107 pod kaloryferem? A mo\u017ce o … ? Kto to wie?<\/p>\n
Mija godzina, czasem mniej, a czasem wi\u0119cej, naszego skupienia na drodze. Zaczynam czu\u0107 na plecach stru\u017ck\u0119 potu. S\u0142ysz\u0119 przyspieszony oddech mojego psa. To znak, \u017ce ka\u017cdy z nas ma ju\u017c do\u015b\u0107 drogi na dzi\u015b i czas wraca\u0107 do domu. Wracamy r\u00f3wnie szybko jak szli\u015bmy w tamt\u0105 stron\u0119. Moje tup, tup, tup i jego szybsze tup-tup-tup. Jutro zn\u00f3w wr\u00f3cimy na nasz\u0105 drog\u0119, pojutrze pewnie te\u017c \u2013 \u0625\u0646 \u0634\u0627\u0621 \u0627\u0644\u0644\u0647 .<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Zimowe buty, zimowa kurtka, czapka i ciep\u0142e r\u0119kawiczki. Wychodzimy z domu \u2013 ja i m\u00f3j pies. Tak naprawd\u0119 nie wiem …<\/p>\n