![\"DSCF0702\"](\"https:\/\/mirek.majewscy.net\/wp-content\/uploads\/2015\/10\/DSCF0702-1024x768.jpg\")
<\/p>\nTunezja, 4\/10\/2015<\/p>\n
M\u00f3j pierwszy poranek po przylocie do Tunezji rozpoczyna si\u0119 troch\u0119 bajkowo. Budz\u0119 si\u0119 o wschodzie s\u0142o\u0144ca w bia\u0142ym pokoju z b\u0142\u0119kitnymi okiennicami i marmurowymi pod\u0142ogami i schodami. Przez wewn\u0119trzne okno widz\u0119 w \u015bwietle poranka ga\u0142\u0119zie i li\u015bcie ficusa. Teraz dopiero widz\u0119 jak du\u017ce jest to drzewo. Niesamowite jest jak mo\u017cna zmie\u015bci\u0107 w domu tak du\u017c\u0105 ro\u015blin\u0119. Myj\u0119 si\u0119 szybko, za chwil\u0119 budzi si\u0119 m\u00f3j gospodarz. Zwiedzamy razem dom i ogr\u00f3d. Ogr\u00f3d, jak po\u0142owa domu, jest poni\u017cej poziomu ulicy. To ju\u017c zosta\u0142o zrobione po kupieniu domu. Gospodarz pokazuje mi na pi\u0119trze drzwi, oczywi\u015bcie b\u0142\u0119kitne, i m\u00f3wi \u201etu by\u0142o oryginalne wej\u015bcie do domu, wszystko co poni\u017cej ja zrobi\u0142em\u201d. Podoba mi si\u0119 to wszystko. Pi\u0119kna architektura wielopoziomowa, du\u017co schod\u00f3w, schodk\u00f3w, pokoje na r\u00f3\u017cnych poziomach, otwarte przestrzenie wok\u00f3\u0142 wewn\u0119trznego patio. Wygl\u0105da to niezwykle. Sam ogr\u00f3d, do kt\u00f3rego s\u0142o\u0144ce dociera tylko w godzinach po\u0142udniowych jest zielony, kolorowe kwiaty bugenwilli wype\u0142niaj\u0105 przestrze\u0144 w rogu ogrodu od ziemi a\u017c do okien na pi\u0119trze. Robi\u0119 du\u017co zdj\u0119\u0107.<\/p>\n
<\/p>\n
Potem jest \u015bniadanie, typowe jak w \u015br\u00f3dziemiomorzu. Chleb, oliwa i owoce. Dawno ju\u017c nie delektowa\u0142em si\u0119 \u015bniadaniem. Przez kr\u00f3tk\u0105 chwil\u0119 zastanawiamy si\u0119 jak sp\u0119dzi\u0107 dzie\u0144. Jest zaplanowane zebranie na uczelni, ale w\u0142a\u015bnie dowiadujemy si\u0119, \u017ce si\u0119 nie odb\u0119dzie, bo rektor ma co\u015b pilnego. Gospodyni, kt\u00f3ra mia\u0142a przyj\u015b\u0107 i posprz\u0105ta\u0107 dom mia\u0142a co\u015b pilnego w rodzinie i nie mo\u017ce akurat dzi\u015b przyj\u015b\u0107. Ridh wspomina mi, \u017ce ma drugi dom na wybrze\u017cu i mo\u017ce by\u015bmy tam pojechali? Dlaczego nie? Pakujemy wi\u0119c szybko troch\u0119 niezb\u0119dnych rzeczy i wyje\u017cd\u017camy samochodem z Tunisu.<\/p>\n
Pocz\u0105tkowo jedziemy zat\u0142oczon\u0105 szos\u0105 wylotow\u0105. Dzielnica nazywa si\u0119 Ariana i jest przedmie\u015bciem Tunisu. Dalej jest centrum miasta, przez kt\u00f3re przeje\u017cd\u017camy bardzo szybko i jeste\u015bmy na autostradzie. Wyj\u0105tkowo r\u00f3wna nawierzchnia i dobrze zorganizowany ruch samochod\u00f3w. Zupe\u0142nie niepodobne do znanych mi kraj\u00f3w arabskich. Po drodze mijamy plantacje oliwek, znowu plantacje oliwek, i jeszcze raz plantacje oliwek. Potem znowu plantacje oliwek, za nimi kolejne plantacje, itd. Oliwki bez ko\u0144ca. Od czasu do czasu miajamy jak\u0105\u015b wiosk\u0119 schowan\u0105 w plantacjach oliwek \ud83d\ude42
\n![\"DSCF0807\"](\"https:\/\/mirek.majewscy.net\/wp-content\/uploads\/2015\/10\/DSCF0807-1024x768.jpg\")
<\/p>\n
Wreszcie Salakta. Poznaj\u0119 drugi dom Ridha. Ten jest prosty, troch\u0119 przysypany piaskiem. Przed domem w odleg\u0142o\u015bci 30 metr\u00f3w morze i pla\u017ca. Latem s\u0105 tu t\u0142umy turyst\u00f3w, zim\u0105 za to nie spos\u00f3b tu wytrzyma\u0107. Otwieramy wszystkie okiennice, drzwi na taras. Robimy sobie du\u017ce kubki kawy i siadamy na tarasie. Od morza dochodzi szum wody, wielkie fale bij\u0105 z \u0142oskotem, a my rozkoszujemy si\u0119 kaw\u0105 i niezwyk\u0142ym spokojem tego miejsca.Po d\u0142u\u017cszej chwili odpoczynku decydujemy si\u0119 na zorganizowanie jakiego\u015b obiadu. Nic z tego. W\u0142a\u015bnie mamy telefon od kogo\u015b z licznej rodziny Ridha \u201epewnie jeste\u015bcie g\u0142odni, wi\u0119c przyjd\u017acie do nas po obiad\u201d. Kilka minut p\u00f3\u017aniej mamy st\u00f3\u0142 zastawiony lokalnymi przysmakami \u2013 pomidory, papryka, placki miejscowego chleba, ryby i oliwa. Siedzimy w cieniu na tarasie, delektujemy si\u0119 pieczon\u0105 ryb\u0105, moczymy chleb w oliwie i czujemy si\u0119 jak w raju. Pewnie Adam i Ewa, a mo\u017ce ich potomkowie mieli takie \u017cycie?<\/p>\n
Po obiedzie chwila odpoczynku. D\u0142uga chwila. Budz\u0119 si\u0119, jest ju\u017c wiecz\u00f3r. Morskie fale szumi\u0105 jak poprzednio, wiatr od wschodu niesie wonie wioski \u2013 \u015bwie\u017cy chleb, dojrza\u0142e granaty i mi\u0119ta. D\u0142ugie cienie dom\u00f3w i drzew czyni\u0105 krajobraz bardziej plastycznym. Od czasu jak zamieszka\u0142em na Bliskim Wschodzie zawsze podziwia\u0142em krajobrazy miast arabskich. Niby zawsze te same \u2013 be\u017cowe, pokryte drobnym piaskiem z pustyni, ale o ka\u017cdej porze dnia inne. Rano \u2013 \u015bwie\u017ce, powietrze czy\u015bciejsze bo py\u0142 opad\u0142 w nocy, kolory \u017cywsze i g\u0142\u0119bokie cienie. W po\u0142udnie \u2013 kompletny brak cieni, sylwetki dom\u00f3w si\u0119 zlewaj\u0105, czasem trudno odr\u00f3\u017cni\u0107 jeden dom od drugiego w pe\u0142nym s\u0142o\u0144cu po\u0142udnia. Wreszcie wiecz\u00f3r \u2013 be\u017c dom\u00f3w staje si\u0119 jakby bardziej czerwony, znowu g\u0142\u0119bokie cienie. Teraz ka\u017cdy dom jest indywidualno\u015bci\u0105 sam\u0105 w sobie. Tylko w py\u0142 z pustyni wisz\u0105cy w powietrzu czyni ten krajobraz jakby zamglony. Tu w Salakcie jest podobnie.<\/p>\n
Wychodzimy na spacer wzd\u0142u\u017c wybrze\u017ca. Mijamy po drodze kilka lokalnych kawiarni pod go\u0142ym niebem. Prawie sami m\u0119\u017cczy\u017ani. Kobiet niewiele. Chocia\u017c w kilku miejscach wida\u0107 ca\u0142e rodziny w tym liczne kobiety i jeszcze liczniejsze dzieci. Szum fal morskich zlewa si\u0119 z krzykami dzieci i \u015bmiechem kobiet. Przypomina mi to wiosk\u0119 na wybrze\u017cu Krety. Tam by\u0142o podobnie. Nawet architektura by\u0142a podobna do tej jaka nas tu otacza.<\/p>\n
Idziemy dalej wzd\u0142u\u017c wybrze\u017ca. Skarpa staje si\u0119 coraz wy\u017csza. W dole coraz wi\u0119ksze fale rozbijaj\u0105 si\u0119 o kamienie. Dalej jest kolejna wioska, dalej jeszcze jedna. Tak mo\u017cna w\u0119drowa\u0107 bez ko\u0144ca. Rozmawiamy o bogactwie kulturowym kraj\u00f3w islamskich. Tu wsz\u0119dzie wida\u0107 wp\u0142ywy tureckie, egipskie, maroka\u0144skie i hiszpa\u0144skie. W tym wszystkim co chwil\u0119 pojawiaj\u0105 si\u0119 elementy francuskie \u2013 specyficzne okiennice, charakterystyczne du\u017ce okna wychodz\u0105ce na balkony, i oczywi\u015bcie j\u0119zyk arabski wymieszany z j\u0119zykiem francuskim i specyficznym akcentem.<\/p>\n
Wracamy do domu. Jest ju\u017c ciemno. Bardzo ciemno. W ciemno\u015bci wida\u0107 grzywy fal zalewaj\u0105cych brzeg. Pora spa\u0107. Jutro te\u017c jest dzie\u0144. Zasypiam, przez chwil\u0119 s\u0142ysz\u0119 jeszcze szum morza, po chwili odp\u0142ywam w nie\u015bwiadomo\u015b\u0107.<\/p>\n
Poranek budzi mnie kompletn\u0105 cisz\u0105. Przez noc morze uspokoi\u0142o si\u0119, nie ma fal, jest idealne lustro wody. Wychodzimy na pust\u0105 pla\u017c\u0119. Buty zostawiamy w domu i boso brodzimy po wodzie, idziemy po g\u0142adkim twardym piasku pla\u017cy. Gdzie\u015b daleko na horyzoncie wida\u0107 jak\u0105\u015b samotn\u0105 posta\u0107. D\u0142uga szata koloru indygo zlewa si\u0119 troch\u0119 z mg\u0142\u0105 nad pla\u017c\u0105, lekki wiatr powiewa ni\u0105 jak flag\u0105. Wygl\u0105da to jak jakby jaka\u015b zjawa pojawia\u0142a si\u0119 i znika\u0142a w dali. Morze si\u0119 budzi. Wiatr zaczyna podnosi\u0107 fale, najpierw niewielkie, kr\u00f3tkie, potem coraz wi\u0119ksze i d\u0142ugie. Fale zalewaj\u0105 pla\u017c\u0119. W pewnym momencie woda niespodziewanie zalewa mnie powy\u017cej kolan. To nic spodnie kiedy\u015b wyschn\u0105, a woda jest ciep\u0142a i przyjemna. Po godzinie, a mo\u017ce wi\u0119cej, dochodzimy do ko\u0144ca pla\u017cy. Dalej piaszczysta pla\u017ca zamienia si\u0119 w rumowisko skalne. Pora wraca\u0107.<\/p>\n
W drodze powrotnej rozmawiamy przez chwil\u0119 z jakim\u015b nieznajomym. Nauczyciel informatyki z pobliskiej miejscowo\u015bci. Wreszcie dochodzimy do domu. Tam, przed domem, stoi nieznany nam samoch\u00f3d. Okazuje si\u0119, \u017ce poznany przed p\u00f3\u0142 godzin\u0105 nauczyciel przyjecha\u0142 kontynuowa\u0107 rozmow\u0119. Aby wizyta nie wygl\u0105da\u0142a zbyt natarczywie wyci\u0105ga z samochodu du\u017c\u0105 misk\u0119 winogron. Nie zastanawiam si\u0119 co tu jest celem, a co pretekstem. Winogrona s\u0105 boskie, jak od Dionizosa, jeszcze ciep\u0142e od s\u0142o\u0144ca. Rozmowa jest r\u00f3wnie\u017c ciekawa i dowiaduj\u0119 si\u0119 wielu rzeczy o ludziach, historii i \u017cyciu w \u015br\u00f3dziemiomorzu. Ws\u0142uchuj\u0119 si\u0119 w akcent nieznajomego. M\u00f3wi po angielsku ale jakbym nie rozumia\u0142 s\u0142\u00f3w to mia\u0142bym wra\u017cenie, \u017ce to francuski. Okupacja francuska zostawi\u0142a tu wsz\u0119dzie trwa\u0142e \u015blady.<\/p>\n
Oto galeria zdj\u0119c z tej podr\u00f3\u017cy:<\/strong><\/p>\n
![\"Salakta\"](\"https:\/\/farm1.staticflickr.com\/772\/21940033676_d82dd445df_c.jpg\")
<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"